poniedziałek, 10 lipca 2006

Chorzy ludzie!

Jeżeli cofniecie się o 5 notek do tyłu to zobaczycie, co dzieje się, gdy uczciwi ludzie znajdują portfel. Ja dziś byłem świadkiem znalezienia tego samego przedmiotu przez osoby, o których nie można powiedzieć tego, co o nas. Niestety...

Siedzieliśmy z Martą na ławeczce pod jej blokiem, gdy dzieciak z gimnazjum, który cały czas krążył dookoła bloków zatrzymał się. W ręku miał portfel, który jak powiedział - podniósł z ziemi. Wyjął jego zawartość i wyrzucił w powietrze. Były tam rachunki, karty telefoniczne i wydawało się, że inne ważne karty, a także zdjęcie młodej kobity. Podjechał do nas kolejny dzieciak, jeszcze młodszy, który wyrwał portfel z ręki Mateusza i rzucił go 5 m dalej. Opróżniony już portfel leżał tam krótko. Przechodząca staruszka podniosła go i przeszła 10 m. Potem odwróciła się i patrzyła w naszą stronę. Zacząłem myśleć, że wie czyj to portfel. Ale nie! Ona się wróciła do nas i wręczyła go najprawdopodobniej swojemu mężowi, który w tym czasie do nas doszedł. Nagle pojawił się trzeci starszy pan i między staruszkami nawiązał się krótki dialog: -Chcesz? -Na cholerę mi pusty portfel? Rozumiem jakbyś mi pełny dawał! Staruszek wiedział to oczywiście bez otwierania ;] No, więc jego kolega położył go na ziemi, wśród wysokich krzewów, które obok rosły. No tak bardzo pomysłowe! Tam będzie bardzo widoczny!!! ;]

Kiedy ludzie przeszli starszy z gimnazjalistów po mojej namowie pozbierał to, co rozrzucił. Potem zgniótł w ręku i wyrzucił do śmieci! <ściana> A potem wziął jeszcze raz zgubę i rzucił głębiej pod krzak. Potem usiadł przy nas i gawędził. Ostatecznie 'znalezione-nie-kradzione' znalazło się w jego posiadaniu i uśmiecham na twarzy odjechał chwaląc się, jaki jest super.

Cały wydarzenie było bardzo kuriozalne i dziwaczne. Patrzyłem jak na znalezisko reagują inni ludzie i mi aż szczęka opadała do ziemi. Chyba na I rzut oka widać różnicę w zachowaniu, podejściu do sprawy moim i ludzi tu opisanych. Oczywiście pisząc tu nie oddam tych min i dokładnych zachowań ludzi, ale starałem się to zrobić. Wiele razy natomiast pisałem jak głupi są ludzie, jak ciężcy do odgadnięcia i w jak 'bandyckim kraju' (określenie jednego z zagranicznych polityków na zjeździe w Brukseli) się znajdujemy! Ta notka może to tylko potwierdzić. Niestety...

wtorek, 4 lipca 2006

Jak konsekwentnie dążę do CEL(TIC)u

To, że na Łazienkowskiej 3 miał pojawić się Celtic i zagrać właśnie dzisiaj mecz, wiedziałem od dawna. Wraz ze znajomymi z Gronka chcieliśmy się wybrać na sektor gości. Dużo osób podchwyciło ten pomysł. Jednak potem (jak to z ludźmi bywa) wielu się wycofało. Ja jednak byłem zdeterminowany i za wszelką cenę chciałem tam iść! Cały ranek wydzwaniałem na Legię, ale bezskutecznie. Automatyczna sekretarka nie pełniła swojej funkcji i mnie nigdzie nie przekierowywała.

Postanowiłem jechać, więc 'na gapę'. Najpierw od babci, potem od braciszka, Adriana dowiedziałem się jak dojechać na Legię. Postałem w kolejce z 40 min. i w końcu spytałem 'Czy można kupić bilet na sektor gości?'. Okrążyłem cały stadion i wchodząc na 'MÓJ' upragniony sektor usłyszałem, że jest nas 25 osób. Potem doszło drugie tyle. W rezultacie było tam z 15-20 kibiców z zagranicy, a pozostałą część stanowili polscy kibice 'The Bhoys'.

Mecz oglądało się trochę niekomfortowo z powodu dużej odległości do II końca boiska i kraty oddzielającej trybunę gości. Wśród nas siedziały ciekawe osobistości jak kibic, który przyniósł flagę, zdjął koszulkę i tam miał wytatuowane 'Glasgow Celtic FC' na piersi i na plecach także jakiś napis związany z klubem z Glasgow. Ponadto na ramieniu i na obu łydkach miał także wydziergane loga Celticu! Cały czas się bulwersował i wykrzykiwał 'C'mon Celtic!'. Z całą pewnością był najbardziej wyrazistą postacią na naszym sektorze. Innym ciekawym przypadkiem był starszy koleś, który przeklinał po angielsku jak grali słabo.

A my polscy kibice oklaskiwaliśmy Boruca, robiliśmy fale jak cały stadion i raz nawet wyrwaliśmy się z pokrzepiającą śpiewką :P Cały wypad można zaliczyć do udanych tylko, że grali słabo :( A po meczu szybko pognałem na przystanek, a z PKP szybciutko do Cinka, bo się właśnie mecz Niemcy - Włochy rozpoczynał.