Czemu sami sobie komplikujemy życie? Czy nie umiemy wybierać mądrze? Dlaczego tak jest? Czy my naprawdę nie umiemy wyrażać swoich potrzeb i odciąć się od tych, którzy ich nie respektują. Czy tak ciężko jest zrezygnować z cierpienia?
Dlaczego tak jest, że sami podejmujemy ruchy i decyzje, które utrudniają nam życie. Każdy z nas grał w gry planszowe lub te komputerowe. Graliśmy, aby dobrze się bawić i by wygrać. Dlaczego grając w gry, które nie są na serio wiemy to, a w życiu nie?
Czemu gramy we własnym życiu chujowymi kartami? Czemu tak robimy w każdej dziedzinie życia? Nie każdy, nie wszyscy i nie zawsze. Każdy ma swoje ulubione gry, w które gra chujowymi kartami lub figurami. Tylko czemu? W grze tak nie ma. Nie wykładam karty, która sprawi, że przegram. Grając w gry strategiczne nie układam strategii, która powoduje, ze przegram. Gram na maksa dobrze jak mogę, a i tak czasem przegrywam.
A co się dzieje po porażce? Gdy przegram, CHOĆ SIĘ PRZECIEŻ STARAŁEM, jestem zajebiście wkurwiony. Wkurwiony, nawet nie zły. Poświęciłem na to czas, zaplanowałem to, dokonałem wyborów i robiłem małe ruchy, które dały mi porażkę. Jestem wkurzony, bo przegrałem. A przecież nie taki wynik chciałem mieć na samym początku, gdy przystępowałem do gry.
Jednak w życiu od początku czasem podejmuję chujowe decyzje...
- jem coś, co sprawie, że nie będę zdrowszy i nie poczuję się lepiej
- siedzę cały dzień w jednym miejscu lub pozycji i na koniec dnia coś mi doskwiera, coś mnie boli, kości i mięśnie się zastają, nie funkcjonują jak u normalnego człowieka, który tego nie zaniedbuje
- tkwimy w relacjach, które ciągną nas na dół, generują problemy, sprawiają, że dzień spisujemy na straty
- jesteśmy w pracy, która nie daje nam satysfakcji, która sprawia, że nie czujemy się dobrze i nie jesteśmy bardziej spełnieni
- wydajemy pieniądze, których nie mamy lub których zabranie nam na coś, czego naprawdę będziemy potrzebowali
- nie załatwiamy spraw zaległych, które będą nam ciążyły, które będą generowały stres, o których będziemy myśleli i przejmowali się nimi tak długo, aż do czasu, gdy nie będziemy w stanie ich już znieść
- nadużywamy używek, które niszczą nasze zdrowie i powodują pogłębianie się problemów niż ich rozwiązywanie
- i może przede wszystkim nie umiemy komunikować się z naszymi bliskimi i rodziną, kłócimy się i nie umiemy mówić o swoich potrzebach i dalej obcujemy z tymi, którzy ich nie szanują i dalej z uśmiechem robią to samo mówiąc, że to dla naszego dobra...
A mimo to robię to. I Ty robisz.
Zmienią się tylko skala i konsekwencje naszych ruchów.
Czy naprawdę ja i Ty jesteśmy w tym tak krótkowzroczni?
Warto czasem zagrać w jakieś gry by zobaczyć jak to jest. Nie jak to jest zagrać. By po prostu zobaczyć i zobaczyć kontrast między swoimi decyzjami w życiu, a w grze.
Gry wiele uczą. Zanim wyłożę kartę, posunę pionka do przodu czy wydam polecenie postaciom myślę o tym, co zrobię i co ma mi to dać. Ma mi to coś dać. Coś pozytywnego. A jak nie da to jest to tylko moja wina. Nikogo innego. Zwłaszcza w grach komputerowych. Bo tak mnie ma czynników losowych. Gry uczą brania odpowiedzialności na klatę. Na siebie. Bo tam nie ma innej opcji. Są tylko moje ruchy i moje wykorzystywanie czasu w grze. Jak przegram na czas to przegram całość.
I w życiu czasem tego czasu też nie doceniamy. Uważamy, że będzie następny dzień. Będzie kolejny rok. Jak nie teraz to później się uda. Nie gramy na maksa tak jak w ciągu tych 30 minut w grze. Bo zawsze będzie jutro Złudne jutro. Złudne poczucie bezpieczeństwa, że wszystko da się naprawić i wyjść na prostą.
Ale tak myślą alkoholicy i inni przegrani. Że tylko jak trafią w totka to wszystko się zmieni. To jest po prostu dostanie dobrej karty, która odmieni wynik przegranej gry.
Ale jak w życiu coś się może stać samo? No powiedz mi.
Grasz na maksa - ŻYJ NA MASKA!
Tu jest tylko Twój umysł. Twoje myśli. Twoje decyzje i czynniki, które wziąłeś pod uwagę.
Czasem jest ich za mało i przegrywasz. Czasem bierzesz ich za dużo i braknie Ci czasu na wykonanie właściwych ruchów. Błędne poczucie bezpieczeństwa, że warto czekać. Błędne poczucie, że samo będzie dobrze. Samo. Ale to nie prawda. Gry nie wygram nic nie robiąc. Nic nie zmieniając, gdy przegrywam. Tam obowiązuje tylko 1 zasada - GRAJ NA MAKSA.
GRASZ NA MAKSA - ŻYJ NA MAKSA!!!
P.S. I pomyśl sobie jeszcze raz na trzeźwo, nie tak jak ja teraz - czy mając 5 lat więcej dalej chcesz mieć ten sam problem albo nawet pogłębiony? Dobrze wiesz, że on nie powstał dzisiaj. Dobrze wiesz, że nawet jak wcześniej nie był w tej samej postaci to cały czas kiełkował w Twoim życiu i w Tobie. Czy za 5 lat chcesz go mieć jeszcze większego, jak rak którego karmisz? Chcesz? Tego chcesz?
GRASZ NA MAKSA - ŻYJ NA MAKSA!!!
