Zawał

Wczorajszy dzień był bardzo dziwny. Dlaczego? Otóż prawie zawał miałem! A było to tak: 7.31 dzwoni budzi, wstaję, idę na siku, myję ręce, podążam do kuchni, biorę do ręki czajnik, wlewam wodę... i NAGLE czuję w sercu taki ból straszny, że aż oczy zamknąłem z tego powodu. Wstawiam tę wodę, piję soczek biorąc Witaminę C i jakiś lek co mi babcia przywiozła ostatnio (akurat na serce - matka powiedziała, że nie potrzebnie biorę) i nic.... Nadal czuję takie żądlenie. Zalewam kawę, stawiam ja na parapecie i otwieram okno by powdychać świeżego powietrza trochę... nic! Nadal boli... idę na górę kładę się do łóżka... leżę trochę i minimalnie przeszło... choć na tyle bym mógł wstać. Patrzę, więc na zegarek i widzę, że jest już prawie 8.00. Zrywam się na nogi, wypijam tę kawę, ubieram się, zamazuję pryszcze i jem jedną kanapkę. Wychodzę pieszo, bo w domu nikogo już nie było.

Na uczelnię musiałem iść, ponieważ miałem mieć ostatnie kolokwium i nie mogłem sobie tego odpuścić. W szkole i podróży nadal nie byłem choć w dobrej dyspozycji fizycznej i zdrowotnej, ale jakoś lepiej już. Docierając do sali okazuje się, że sprawdzianu nie będzie, bo Pani wyszła ze szkoły z bliżej nieokreślonego powodu. A ja dodatkowo zły i rozdrażniony musiałem wracać do pustego domu. Nigdy wcześniej nie doznałem takich uczuć jak wczoraj w ciągu dnia, a szczególnie rano. W drodze do domu nadal czułem się osłabiony i serce dawało znać, że jeszcze tam jest. W domu już próbowałem się uczyć, ale ból wrócił. Położyłem się więc na trochę do łóżeczka i zauważyłem, że jak wypuszczam powietrze to boli, a jak pobieram je to nie. Dziwne to strasznie.

A najgorsze było to, że nie tylko żądliło mnie serce. Dodatkowo byłem osłabiony, a to przechodziło w ból brzucha i głowy, a miałem egzamin następnego dnia. Ostatecznie nie nauczyłem się prawie nic, bo nie miałem na to siły ani... zdrowia.

Podczas tego całego dnia myślałem czy się czymś nie zatrułem. Ostatnio moja cała rodzina jakoś dziwnie się czuje i każdemu zbiera się na wymioty. Na imprezie u taty zadzwonił Cinek bym wpadł do niego. Poszedłem i wróciłem o 3 w nocy. Matka biegała wtedy z miską do sypialni i gadała, że stary się czymś zatruł. Nie wiem czy rzeczywiście się zatruł czy po prostu za dużo procentów było, ale ok. W poniedziałek siostra rano wstaje i mówi, że jej niedobrze. Ja to olałem, bo ona często udaje różne rzeczy by nie iść do szkoły. A wczoraj wieczorem matka bełtała na tarasie ponoć i od tego czasu cały czas leży, ma miskę przy sobie i nic nie robi :/ A teraz ja zaczynam się źle czuć... w sumie to strasznie dziwne... zwłaszcza, że siostra je zupełnie co innego niż reszta i ja tyż trochę inaczej się odżywiam.

Podsumowanie 2006 roku

Rok 2006 był z całą pewnością najbardziej ekscytującym w moim życiu. Zdarzyło się wiele dziwnych, nieoczekiwanych i śmiesznych rzeczy. Miałem także masę przygód, a z wieloma sytuacjami spotykałem się po raz pierwszy. Oczywiście była tyż masa przykrych i niemiłych rzeczy. Jakąś ich część możecie tu wyczytać. Nie będę się już powtarzał, ale zrobię małe podsumowanie.

Był to dla mnie graniczny rok. Zakończyłem szkołę średnią, a rozpocząłem studia. Okresu licealnego nie mogę miło wspominać. Towarzystwo do dupy, wiedzy praktycznie nie nabyłem, matura zdania zupełnie przeciętnie. Jak będzie ze studiami, zobaczymy. Aczkolwiek na razie bez rewelacji.

W ostatnich 3 latach nie wyjeżdżałem nigdzie na wakacje, bo nie czułem takiej potrzeby. W ubiegłym roku chciałem pojechać pierwszy raz bez rodziców (nielicząc kolonii, gdy byłem mały). I udało się to z najbliższymi mi ludźmi. Z resztą o przygodach z wyjazdu możecie poczytać na tym blogu.

Przez te 12 miesięcy poznałem lepiej istotę ludzką. Nie wiem czy jestem zadowolony z moich odkryć. Są one raczej przykre i deprymujące. Dzięki mojej byłej dziewczynie poznałem lepiej kobietę i ich schemat myślenia. Ten związek rozwinął mnie w pewien sposób i zmienił moją osobowość. II zmianę mojej osoby przeżyłem, gdy poszedłem na studia i zobaczyłem wielki świat... Wszystko to i wielu nowych ludzi, których poznałem odznaczyło na mnie jakieś piętno.

Jednak to, co zaliczę do największych porażek w tym roku to przyjaźń... na szczęście zakończyłem moją znajomość z Szymkiem i po długiej załamce spowodowanej tym człowiekiem (8 miesięcy) doszedłem do siebie. Ale Ci, którzy mi wtedy zostali zaczęli mnie kolejno zawodzić: Purchi zamknął się na ludzi i poza nim samym interesuje go teraz tylko Emilia. Natomiast u Rafata rozwinęła się ta gorsza strona osobowości, czyli egoizm, konformizm, dwulicowość i sarkastyczność oraz zazdrość. Te cechy stały się szczególnie widoczne w stosunku do mnie. Gontar także zaczął się dziwnie do mnie odnosić, a rozmowy z nim nie dawały poprawy. Dlatego te znajomości się urwały, bądź straciły swoją dawną moc. Jedyne co miłe w kwestii znajomości to ta z Zuzią. Wróciło to, co było kiedyś. Na początku czerwca wyciągnęła do mnie rękę i wszystko jest już ok :)

W tym roku obejrzałem także dużą ilość świetnych filmów. Nie oglądałem ich jak leci tylko skupiłem się na arcydziełach i ważnych pozycjach w tej dziedzinie sztuki. Jednak poza kinem pozostałe zainteresowania średnio rozwijałem. Znów przeważał komputer:/ Jedyną nowością jest rower, na którym przejechałem 1250 km w same wakacje (3 miesiące). Mam nadzieję, że ten rok poświęcę na rozwój mojej intelektualnej części zainteresowań.

Tej zimy (bodajże pierwszej bez śniegu w moim życiu) spędziłem na prawdę miło święta. To chyba najmilsze Boże Narodzenie od 5-7 lat. A to za sprawą mojej rodziny z Olsztyna. Gdy oni przyjeżdżają czuję się taki szczęśliwy, pozytywnie nastawiony do świata. Natomiast, gdy wyjeżdżają jest mi bardzo smutno.

Pozdrawiam was wszystkich serdecznie i mam nadzieję, że wasze noworoczne postanowienia, lub cele się spełnią. Udanego nowego roku!