Na dyskotekę marsz!

Będąc w Grecji chcieliśmy trochę potańczyć i dobrze pobawić się w miejscowych dyskotekach. Jednak nigdzie w pobliżu naszego miejsca pobytu nie znaleźliśmy czegoś, gdzie byli by jacyś ludzie. Co prawda raz wpadły jakieś gorące trzynastki do klubu, ale to nie to czego oczekiwaliśmy. W II tygodniu pobytu chcieliśmy wreszcie odtańczyć swoje i znaleźć jakiś ludzi mniej więcej w naszym wieku. A ponieważ szukanie w okolicy zakończyło się niepowodzeniem, postanowiliśmy się udać do najbardziej tanecznego miasta na Krecie - do Hersonissos.

Ładnie wystrojeni czekaliśmy przy poboczu na najbliższego kierowcę, który nas zabierze do Heraklionu by stamtąd udać się na miejsce docelowe. Sportowy Peugeot zatrzymał się najbliżej mnie. Powiedział, że nas podwiezie, ale zapytał się czy nie mamy nic przeciwko, że ona pali. Odpowiedziałem, że nie. W końcu to była darmowa podwózka dla 5-ciu osób, a ja wybredny nie jestem;) Jak się okazało to był dopiero początek tego dnia i przygód, które miały nadejść!

Gdy wyszliśmy od niego z samochodu Rafał określił tę podróż tak: 'musaka - 25 zł, wakacje na Krecie - 1500 zł, jazda z tym kolesiem - BEZCENNA!'. Dlaczego? Ponieważ podróż była jedyna w swoim rodzaju. Jak okazało się po chwili odkąd wsiedliśmy, ten specyficzny Grek nie palił zwykłego papierosa. On to nazwał 'greckim papierosem', jednak Kamil z Rafałem (bardziej obcykani w tym temacie) od razu poczuli, że to trawa! Koleś nawet nam to oferował, ale nikt nie chciał. Rafał mówił, że gdyby nie było tam dodatkowo tytoniu to by spróbował. Jednak to był dopiero początek jazdy...

Od samego początku kierowca szybko przełączał numery na odtwarzaczu CD. A po chwili wyjął ją i pokazał Rafałowi by ją wyrzucił! Rafat zrobił zdziwioną minę i zapytał go... po polsku 'Mam to wyrzucić:O' na co kierowca pokiwał znacząco głową. No to Rafał zrobił tak na co cała nasza czwórka z tyłu zareagowała śmiechem. Po chwili, gdy zrobiły się 2 pasy kierowca ostro zjechał w bok i nie patrzył wcale na jezdnię! W tym czasie przez otwarte okno Rafała gadał z człowiekiem, który... także palił 'greckiego papierosa' podczas jazdy! Obaj najwyraźniej się przechwalali. Co my kwitowaliśmy śmiechem przez całą ich rozmowę, bo wyglądało to bardzo komicznie.

Pikanterii całej tej historii dodawał fakt, że nasz 'taksówkarz' prowadził ostro i bardzo szybko. Samochód przyśpieszał i gwałtownie hamował przed tyłem następnego pojazdu. Momentami baliśmy się, że nie wyhamuje przed kolejnym pojazdem oraz, że nie potrzebnie wyprzedza. Ale widać było, że jest dobrym kierowcą i zainwestował trochę w ten samochód, a w szczególności w hamulce.

Mimo, że Grek nie umiał mówić po angielsku, próbował z nami rozmawiać. Powiedzieliśmy mu zatem, gdzie się udajemy i w jakim celu. Na co on, że nas zawiezie na miejsce, bo tam właśnie mieszka! Rafał trafnie to skomentował: 'Skoro on tam mieszka, to pomyślcie sobie jakie dobre muszą tam być imprezy:D'. Tym sposobem zaoszczędziliśmy i na czasie i na biletach z Heraklionu do Hersonissos.

Po drodze kierowca dał nam znać, że musi na chwilę zjechać do Heraklionu. Skręcił kilka razy i nagle znaleźliśmy się w jakiejś bocznej uliczce. Tam jechał wjechał na teren warsztatu samochodowego. Rafał spytał czy mamy wysiąść i już odpinał pasy, ale koleś powiedział byśmy zostali. Następnie zapytał o cuś mechanika i wyjechał... jak moi towarzysze powiedzieli później, że na śmierć się przestraszyli. Myśleli, że dwóch typków przy bramie nagle ją zamknie, a my zostaniemy okradzeni. Oczywiście mogło się tak stać, ale mi to nawet przez myśl nie przeszło - wiadomo, że jak komuś ufam to do końca;)

Gdy przejechaliśmy połowę trasy dziewczyny były blade i nie miały ochoty na dalszą podróż z tym człowiekiem. Od wizyty u mechaników nadal jechaliśmy tym samym tempem, więc Grek pędził i wyprzedał samochody w oka mgnieniu. Nagle zjeżdżając bardzo szybko z górki, w kierunku zakrętu na skarpie puścił kierownicę i zaczął się kilkakrotnie szybko żegnać. Rafał mówił, że był w szoku i myślał, że zaraz się rozbijemy i dlatego się żegnał. A ja tego nie widziałem, bo siedziałem za kierowcą. Jednak nawet gdybym to widział, byłbym spokojny:) A to dlatego, że przed wyjazdem przeglądałem przewodnik o Grecji i jej kulturze. Było tam napisane m.in. że gdy Grecy zobaczą krzyż to żegnają się trzykroć.

Do końca podróży nie było nic interesującego. Poza tym, że kierowca powiedział, że jest zmęczony i musi się kawy napić. Zatrzymał się przy poboczu, przeszedł przez jezdnią, wrócił po 3-5 min. z kawą i gumami do życia, którymi nas częstował. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie to, że w tym czasie zostawił kluczyki w stacyjce;)

W Hersonissos nie było nic interesującego. Pełno barów i niby-klubów, ale także pustki. Gdy zagadaliśmy do jednego z tamtejszych ludzi okazało się, że normalnie w sezonie jest tam pełno i zostaliśmy na zaproszeni za rok. Zjedliśmy więc tam kolację i po 22.00 poszliśmy na przystanek. Na autobus długo czekaliśmy (bo jeden zapełniony się wcale nie zatrzymał) i dotarliśmy do Heraklionu bardzo późno. A przez całą podróż patrzyłem na piękną Kretenkę, która sprzedawała bilety. Zdawała się być niewiele starsza od nas i z całą pewnością była najładniejszą dziewczyną jaką tam zobaczyłem.

W największym mieście Krety autobusy o tej porze już nie chodziły. Taksówkarze podali nam wysoką cenę, ale i tak nie moglibyśmy wszyscy zabrać się do jednej. A więc za moim pomysłem postanowiliśmy... znowu iść pieszo, a po drodze kogoś łapać:D Jednak najpierw chcieliśmy wyjść z miasta i dopiero na autostradzie zatrzymywać pojazdy. Droga była bardzo długa. Jak się okazało przejazd busem tej trasy to nie to samo, co jej przejście. Na jakimś skrzyżowaniu zagadaliśmy do facetów w wypolerowanym pick-up'ie, ale ci nas tylko wyśmieli i pojechali dalej. Będąc już blisko drogi głównej zatrzymałem ładnego Mercedesa. A kierowca zaczął do mnie nawijać po niemiecku! Nawet go zrozumiałem trochę:D Cuś, że ma rano pracę mówił i nie może nas wziąźć. No, ale mówi się trudno. Poszliśmy, więc dalej.

Zmęczenie po całym dniu zaczynało dawać się już we znaki. Nie chodzi tylko o to, co robiliśmy przed wyjazdem, ale jeszcze podróż w obie strony, chodzenie po mieście, no i ta podróż w drugą stronę. No to jak zwykle w takich sytuacjach zaczęliśmy żartować. Ja zacząłem spekulować, że nasi rodzice na pewno nigdy by na to nie wpadli, gdzie teraz jesteśmy, jak daleko od domków i co robimy:D W końcu była już 1:00.

Na autostradzie zatrzymałem kolejny samochód, a gdy koleś otworzył szybę wyleciała chmara dymu i już wiedziałem, co pali ten koleś:D Jednak on powiedział nam, że stoimy po złej stronie jezdni, bo Ligaria jest z II strony. Ktoś z naszych powiedział, że tak właśnie się spodziewał, że to nie jest ta strona, więc podziękowaliśmy. Od razu nadjechała taksówka, która podała wyższą cenę i potwierdziła, że stoimy po złej stronie jezdni.

Ciekawe jest jednak to, że po drodze zatrzymywało się kilka taksówek i nim więcej uszliśmy tym większą cenę podawali. A dlaczego tak się działo przekonaliśmy się chwilę potem. Otóż cały czas szliśmy w złą stronę i wyszliśmy z II strony miasta. Zauważyliśmy to, gdy wracaliśmy już samochodem. Dopiero tam patrzyliśmy ze strachem jak długa droga jeszcze byłaby przed nami... A tak miły kucharz, odwiózł nas pod same drzwi i mimo braku miejsca zabrał naszą całą piątkę:) Na szczęście szybko złapaliśmy tego miłego pana, bo gdy tylko taksówka odjechała, my przeszliśmy na właściwą stronę jezdni, a ja (tym razem od niechcenia) machnąłem ręką i samochód wyhamował jakieś 50 metrów dalej. Gdy wróciliśmy po 2 w nocy cieszyliśmy się, że jesteśmy tak szybko, tak tanio i mamy tyle przygód!