Serdeczna koleżanko Marto...

Serdeczna koleżanko Marto, nowa koleżanko ze wspólnego dla nas szkolenia w Toruniu oraz podróży pociągiem... chciałem Ci powiedzieć, że każde miłe słowo, które do Ciebie skierowałem w owym pociągu było szczere i prawdziwe. Jeśli poczytałaś trochę tego bloga to wiesz, że mówię prawdę szczerze i bezpośrednio, zarówno sobie jak i innym, i nieważne czy jest ona miła czy nie. Dlatego każdy komplement w Twoim kierunku, który wypowiedziałem lub wymsknął się mojemu koledze, był szczery. Jednocześnie chciałem przeprosić Cię za jego zachowanie, niemiłe żarty i stresujące zachowanie, jeśli tak to odebrałaś. Ja mam duży dystans i mnie to nie rani, ale wiem, że na kogoś innego może to wpłynąć negatywnie i może się z tym źle czuć. A wierz mi, to ostatnia rzecz, z którą chciałem Cię zostawić. W końcu przepraszam też za siebie i sytuację w jakiej Cię postawiłem. Była tam Twoja koleżanka... były obce osoby... był mój naśmiewający się kolega... przepraszam, jeśli uraziłem Cię którymś swoim tekstem, otwartością, bezpośredniością czy zachowaniem, naprawdę tego nie chciałem. A po ostatnich słowach, które wypowiedziałem do Ciebie przez okno, bardzo źle się poczułem... miałem wyrzuty sumienia, że gadam takie głupoty, bo podkusił mnie do tego kolega... chociaż może tak naprawdę nie ma za co przepraszać skoro po 45 minutach od opuszczenia pociągu, byłaś już na tym blogu? Mam nadzieję, że wejdziesz na niego choć jeszcze 1 raz, by przeczytać tę wiadomość. Kurczę, naprawdę chciałbym przeprosić Cię za to wszystko w innej formie niż ta na blogu i uśmiechnąć się jeszcze do Ciebie tak sympatycznie jak robiłem to wcześniej:))) Wydajesz mi się naprawdę ciekawą osobą:))) pozdrawiam Cię serdecznie i proszę Cię, w komentarzu pod tą notką, zostaw mi do siebie kontakt, na który mogę się do Ciebie odezwać. Po przeczytaniu wiadomości, od razu ją skasuję, nie martw się:) Pozdrawiam i mam nadzieję, że tamta rozmowa nie była naszą ostatnią:)

P.S. Kiedy kończyliśmy rozmawiać po szkoleniu rzuciłem "do zobaczenia kiedyś", ale już po chwili, po wejściu do samochodu powiedziałem do naszego kierowcy: "mam ochotę na coś romantycznego, podjedź do tych dziewczyn, zahamuj z piskiem opon i stań w poprzek jezdni, a ja wybiegnę i powiem "to jedyna szansa by mieć jeszcze z Tobą kontakt, daj mi szybko swój numer byśmy mogli jeszcze pogadać". Kolega powiedział, że pisku opon nie będzie, bo ma ABS-a, ale że może podjechać... po czym źle skręcił:/ Cóż, wtedy się nie udało, ale złapaliśmy Was w pociągu, ale może jeszcze nie wszystko stracone, nawet mimo tylu głupot :)))