wtorek, 9 maja 2006

Przyjaźń damsko-męska

Czy ona istnieje? Wielu z was uważa, że oczywiście nie! Ale ja myślę odwrotnie.

Wszystko zależy także od tego, co nazwiemy przyjaźnią damsko-męską. Często naszym przyjacielem jest współmałżonek. Wtedy w nim możemy odnaleźć spowiednika, pocieszyciela i kogoś oddanego. Nie zawsze w małżeństwie dobrze się układa i nie zawsze jest to para przyjaciół. Myślę, że do tego jednak trzeba dążyć, bo nie ważne będzie po 20-stu latach jak się wygląda tylko, co ma się w sobie - w duszy. W każdym bądź razie, jeżeli ktoś nie wierzy w taką przyjaźń niech uwierzy w moje słowa - taka przyjaźń jest potrzebna.

Dobrze jest czasem wymienić poglądy z osobnikiem innej płci, bo to pozwala nam spojrzeć na pewne rzeczy inaczej. I wtedy musimy pamiętać, że przyjaciel zawsze chce dla nas jak najlepiej.

Chyba miałem kilka przyjaciółek. Nie jestem tego pewien i nawet nie wiem czy to nadal trwa. Anka to jedną z nich. Gadamy praktycznie o wszystkim. Tajemnic jest mało, (bo pewnie jakieś są) ale nie wiem czy to jest jednak 'to'. Ona jest po prostu... za miła! Dla wszystkich jest grzeczna i uprzejma, udaje przyjaciółkę do każdego. Nie jest to szczere, ale jest sztuczne. I to widać. To mnie denerwuje u niej i innych osób - sztuczność i udawanie kogoś, kim się nie jest. To samo jest, gdy mówi o sobie, że jest brzydka, gruba czy czegoś nie umie. Nie przekonasz jej, że jest inaczej. O tyle te cechy są przeszkadzające, że zabijają te prawdziwe i przestajesz dostrzec jej osobowość.

Zuźka jest drugą z nich. Pogniewała się na mnie po usłyszeniu parę słów prawdy na temat jej ówczesnego chłopaka. Dziś, gdy okazały się prawdziwe usłyszałem przeprosiny, ale przyjaźń nie wróciła. W serialu 'Lost' padły kiedyś następujące słowa:
'W bunkrze jest człowiek, a ja skatowałem go do nieprzytomności, bo uważam, że jest jednym z tamtych. Tak na prawdę nie wiem czy nim jest czy nie. Gdybym choć pomyślał, że może nim nie być żałowałbym tego. Jednak ja niczego takiego nie czuję.'
Ja również nie żałuję tego, co powiedziałem. Wiem, że robiłem dobrze i czuję, że zachowałem się 'fair'. Szkoda jednak takiej fajnej znajomości jaką stworzyliśmy: częstych spotkań, codziennych rozmów przez internet i wspólnych imprez.

Jak to było napisane w 'Królowej Południa' - 'Przyjaciele są przyjaciółmi dopóki nimi są'.

2 komentarze:

Anonimowy pisze...

przyjaciól powinno sie miec mało bo dopiero poznasz siłe przyjaźni a po drugie posiadanie kogos zaufanego zawsze pomoze w trudnych chwilach co sie przekonuje ostatnio :-)

Anonimowy pisze...

Ja bym powiedział, ze PRAWDZIWI przyjaciele zawsze są pzyjaciółmi ;] nieprawdziwi sie wykruszą i po tym ich poznasz. Rzekłem.